(၂) ချက်ပဲ လိုပါတယ် ။ ဒီ (၂) ချက်မရှိရင် ဘာသာစကားလေ့လာရတာ ပျင်းရိတာ ၊ မလုပ်ချင်တာ ၊ နေ့ရွှေ့ ညရွှေ့ လုပ်တာတွေ လုပ်မိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
" ပြင်းထန်တဲ့ မခံချင်စိတ် " နဲ့ " အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် "
အဲ့ (၂) ခုထဲက တစ်ခုရှိရင် ဖြစ်ကိုဖြစ်ပါတယ်။
ဥပမာ - ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆ တုန်းက Foreign Company မှာ အလုပ်လုပ်တော့ အဂ်လိပ်ဘာသာစကားမပြောတတ်တော့ စက်ာပူ အလုပ်ရှင် သူဌေးကအစ တချို့ မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့ သဘောထား သေးသိမ်ခြင်း ၊ နှိမ့်ချခြင်း (ဥပမာ) အဂ်လိပ်ဘာသာစကားစကားမပြောတတ်ရင် ဘာလို့ ဒီအလုပ်လာလျှောက်လဲဆိုတဲ့ အရာမျိုးတွေ ကြောင့် " ပြင်းထန်တဲ့ မခံချင်စိတ် " ဖြစ်လာပါတယ်။
ထိုစိတ်ကြောင့် ဒီနေရာအထိ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
"အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် " ကတော့ ဒီ အဂ်လိပ်ဘာသာစကားကို ဘာကြောင့် လေ့လာနေရလဲဆိုတာပါ။
နိုင်ငံခြားသွားဖို့ ၊ အလုပ်မှာ မဖြစ်မနေပြောရမှာမို့ ၊ လေ့လာသင့်တယ်လို့ထင်လို့ ၊ အင်တာဗျူးဖြေဖို့ဆိုတာ "ပန်းတိုင်" ပဲရှိပါသေးတယ်။
ရည်ရွယ်ချက်ဆိုတာက ဒီဘာသာစကားပြောတတ်သွားလို့ "ငါ့ဘဝတိုးတက်သွားမယ် ၊ မိသားစုကို ကောင်းကောင်း ကြည့်ရှု ထောက်ပံ့နိုင်မယ် ၊ ကလေးတွေရလာရင် ငါ့အဖေ ငါ့အမေက ဘာသာစကားပြောတတ်တယ်ကွဆိုတဲ့ အရာလေးတွေ" အစရှိတဲ့
Going beyond ourselves ဖြစ်မှ လုပ်ချင်စိတ် လေ့လာချင်စိတ် ရှိမှာပါ။
ဒီအချက် (၂) ချက်ထဲက တစ်ချက်ရှိရင် ၈၀ % လောက်ခရီးရောက်နေပါပြီ။ Emotion ကျန်တဲ့ ၂၀ % က မိမိ့အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်း ၊ လမ်းပြပေးတဲ့ ဆရာ ပေါ်မှာမူတည်ပါတယ် ။
အဆင်ပြေကြပါစေ
ဆရာရွှေကမ္ဘာအောင်
တချိန်က အနှိမ်ခံခဲ့ရသူတစ်ယောက်
၃.၈.၂၃ See less
No comments:
Post a Comment